Rollenspel
“Jouw weg is prima voor jou maar niet voor mij.
Mijn weg is goed voor mij maar niet voor jou.”
- Swami Vivekananda
Gisteren was er in de mindfulnesstraining een stuk rond communiceren. Dat zag ik helemaal zitten. Na het lezen van Geweldloze Communicatie had ik hier blijkbaar allerlei hoge verwachtingen over. In het dagelijks leven probeer ik die dingen zo goed mogelijk toe te passen: welke gedachten, emoties en lichaamsgewaarwordingen brengt een gesprek teweeg? Wat zijn de behoeften van je gesprekspartner en van jezelf? Ik was dus benieuwd wat ik ging bijleren.
Voor de oefening moesten we elk tegenover iemand zitten. We werden gevraagd om een depressieve en dan een dominante lichaamshouding aan te nemen. De ander moest dan kijken hoe hij/zij hierop reageerde. Daarna werden de rollen omgedraaid. Iedereen in de groep leek het heel leerrijk te vinden. Er werd gepraat over gevoelens. Mensen kregen inzichten over zichzelf en deelden die enthousiast.
Maar mij lukte het langs geen kanten. Ik kon de ander noch mezelf serieus nemen. Het was te kunstmatig. Ik kreeg het niet uit mijn gedachten dat dit slechts acteren was. Ik vrees dat mijn oefenpartner niet veel aan mij gehad zal hebben. Het grootste deel zat ik te lachen als een puber.
Voorlopig klasseer ik rollenspel dus bij affirmaties, the secret, positief denken, edelstenen, tarot, handopleggingen en andere zaken die voor mij geen steek houden. Ik wil hiermee niet oordelen, maar ik stel vast dat het nu voor mij persoonlijk niet werkt. Voel je vrij om mij van het tegendeel te overtuigen. 
Foto door Ernst Moeksis
Posted: October 10th, 2008 | Author: David | Filed under: geest, zelfkennis | Tags: communicatie, lachen, mindfulness, rollenspel, zelfkennis6 Comments »
No related posts found.
Oef, blij te horen dat ik niet de enige ben. Heb me bij deze oefening een breuk gelachen en me ongetwijfeld gigantisch belachelijk gemaakt. Boos kijken lukte niet, scheel daarentegen
Haha!
Voor een training verkopen (wat toch erg dicht bij communiceren ligt!) heb ik eens moeten oefenen met een acteur. Dát werkt dan weer wel. Zo’n acteur laat je alle hoeken van de kamer zien als het moet en probeer je daar dan maar eens uit te rollen …eh… redden.
Dit rollenspel zou ik denk ik ook niet echt serieus kunnen nemen.
@Astrid Ja dat klinkt wel anders, als de persoon voor jou eruit ziet alsof het menens is.
Ik ben ook niet zo gek op rollenspel. Vooral niet tijdens cursussen. Dat voelt altijd heel erg snel als tijdverspilling…en dan ga ik me al heel snel afvragen of ik er wel goed aan gedaan heb om me op te geven. Kostbare vrije tijd besteden aan opleidingen en dan eindigen in een rollenspel…ppppffffffffff!! I’m on your side, David
@Stella revolutie!