Liggen, zitten, staan, wandelen

Ik heb net een halfuurtje getraind en zet nu de wekker om een halfuurtje te zitten. Mijn hartslag en ademhaling komen langzaam weer tot rust. Buiten klinken er roepende kinderstemmen. Mijn slokdarm is nog wat van slag van de kramp bij de lunch. Ik slik. Mijn gedachten dwalen af naar gesprekken van enkele dagen geleden. Ik kom terug bij mijn ademhaling. De kinderstemmen blijven onvermoeid doorgaan. Mijn dochtertje brabbelt wat in haar kamer en ik vraag me af of ze weer in slaap zal vallen of niet. Ik voel het contact tussen mijn voetwreven en het matje, mijn zitvlak op het bankje, wat spanning in mijn schouders. Ik ga wat rechter zitten. De muur voor mij is wit met hier en daar een vlekje. De kinderen roepen. In de hoeken van mijn gezichtsveld zie ik een stukje boekenkast, de radiator, de vloer. Stukjes uit De Opwindvogelkronieken zwerven door mijn gedachten. A maakt opnieuw een zacht geluidje. Dan is er weer de ademhaling. Mijn handen op mijn dijbenen. Wat jeuk op mijn arm. Tintelingen in mijn rechterdijbeen. Het zachte suizen dat je kunt horen wanneer het stil is. De kinderstemmen. Beneden gaat een deur open. Voetstappen op de trap, vergezeld van het ruisen van broekspijpen. Geklop op de deur. R vraagt of we nog eens gaan wandelen voor het buiten helemaal donker is. Ik zeg ja, sta op en leg de wekker af.

Foto door: Joe Shlabotnik

Related posts:

1. I want to ride my bicycle