Nick Vujicic

Meer op YouTube
www.lifewithoutlimbs.org

No related posts found.

Gelezen: Verlichting voor beginners

Best wel een grappig boek. Of nee, eerder een strip eigenlijk. In een halfuurtje heb je het uit. Aan de hand van kinderlijke tekeningetjes wordt non-dualisme uitgelegd. ‘t Is eens wat anders dan obscure teksten vertaald uit het Sanskriet.

Boek: Verlichting voor beginners (Chuck Hillig)
ISBN: 9077228098

www.blackdotpubs.com
Chuck Hillig (wikipedia)

Related posts:

1. Gelezen: Spirituele verlichting? Vergeet het maar!
2. Gelezen: Ontwaken in het alledaagse
3. Gelezen: Laat los! Ruimte voor alles wat je denkt en voelt (Gijs Jansen)
4. Gelezen: Island (Aldous Huxley)
5. Gelezen: Denk wat je wilt, doe wat je droomt (Gijs Jansen)

Rollenspel

“Jouw weg is prima voor jou maar niet voor mij.
Mijn weg is goed voor mij maar niet voor jou.”
- Swami Vivekananda

Gisteren was er in de mindfulnesstraining een stuk rond communiceren. Dat zag ik helemaal zitten. Na het lezen van Geweldloze Communicatie had ik hier blijkbaar allerlei hoge verwachtingen over. In het dagelijks leven probeer ik die dingen zo goed mogelijk toe te passen: welke gedachten, emoties en lichaamsgewaarwordingen brengt een gesprek teweeg? Wat zijn de behoeften van je gesprekspartner en van jezelf? Ik was dus benieuwd wat ik ging bijleren.

Voor de oefening moesten we elk tegenover iemand zitten. We werden gevraagd om een depressieve en dan een dominante lichaamshouding aan te nemen. De ander moest dan kijken hoe hij/zij hierop reageerde. Daarna werden de rollen omgedraaid. Iedereen in de groep leek het heel leerrijk te vinden. Er werd gepraat over gevoelens. Mensen kregen inzichten over zichzelf en deelden die enthousiast.

Maar mij lukte het langs geen kanten. Ik kon de ander noch mezelf serieus nemen. Het was te kunstmatig. Ik kreeg het niet uit mijn gedachten dat dit slechts acteren was. Ik vrees dat mijn oefenpartner niet veel aan mij gehad zal hebben. Het grootste deel zat ik te lachen als een puber.

Voorlopig klasseer ik rollenspel dus bij affirmaties, the secret, positief denken, edelstenen, tarot, handopleggingen en andere zaken die voor mij geen steek houden. Ik wil hiermee niet oordelen, maar ik stel vast dat het nu voor mij persoonlijk niet werkt. Voel je vrij om mij van het tegendeel te overtuigen.

Foto door Ernst Moeksis

No related posts found.

Dromen

Vanmorgen op de trein las ik in de krant dat wetenschappers hebben aangetoond dat geuren de sfeer van onze dromen beïnvloeden. Voor hun tests gebruikten ze de geur van rozen en rotte eieren.

Zo lang ik me kan herinneren ben ik al gefascineerd door dromen. Als kind hield ik jarenlang droomschriften bij. Toen ik mijn eerste computer kreeg, begon ik ze in te typen. Ik maakte er zelfs een interactieve website over, waar iedereen die het wou zijn dromen kon delen (R.I.P. Twisk Dreambase). Door deze interesse kwam ik op de boeken van Patricia Garfield, Carl Gustav Jung en Stephen LaBerge. Maar dat lucide dromen heb ik nooit helemaal onder de knie gekregen. Ik heb wel al “voorspellende” dromen gehad. Jaren voor Aiko werd geboren, droomde ik regelmatig dat ik een dochter had, terwijl kinderen toen het verst van mijn gedachten waren. Wel best dat de meeste dromen niet uitkomen, of het was proper!

Hierboven kun je twee tekeningen zien die ik maakte, elk naar aanleiding van een droom. Links toont een leuke (Keizer VIII), rechts een lugubere (Kinderlokkerberg). Rozengeur en rotte eieren dus.

Meer nieuws over het geuren-onderzoek (nu.nl)
Twisk Dreambase is niet meer, leve Sawlogs!
Boek: Creatief Dromen (Patricia Garfield)
Boek: Herinneringen, dromen, gedachten (Carl Gustav Jung)
Boek: Bewust dromen (Stephen LaBerge)

No related posts found.

I want to ride my bicycle

Hoe verfrissend het gehinnik van een paard
als de last van zijn rug wordt genomen.
- zen spreuk

Vanmorgen op de trein vind ik mijn fietssleutels nergens terug. Aan de bos hangen drie sleutels: een zwarte voor mijn fiets in Roeselare, een rode voor mijn fiets in Brugge en nog een zwarte voor een extra slot. Ik doorzoek mijn broekzakken, jaszakken, schoudertas, nog eens mijn zakken, nog eens mijn schoudertas. Ik haal mijn zakken en schoudertas leeg … Geen sleutels te vinden!

De zenuwen laaien op. Ik ben kwaad op mezelf vanwege mijn eeuwige verstrooidheid. Hier en nu? Yeah right! Er schieten allerlei scenario’s door mijn hoofd. Ik weet zeker dat ik mijn slot aan het fietsrek heb vastgemaakt, maar misschien heb ik er mijn sleutels wel laten aanhangen? Of zijn ze uit mijn jas gevallen toen ik die uitdeed? Zou iemand mijn fiets stelen? Als iemand de sleutels vindt in het station, zou hij of zij die dan aan het loket afgeven zoals met mijn bankkaart vorige week?

Heb ik al verteld over mijn verstrooidheid?

Ik bel even naar vrouwlief die straks een latere trein neemt. Zij zal kijken of ze de sleutels vindt. Ik heb alles gedaan wat ik kon. Voor de rest van de treinrit kan ik enkel nog wachten. Ik probeer mijn geest in het hier en nu te houden, kijk naar het landschap en de mensen in de trein, volg af en toe mijn ademhaling en observeer mijn gevoelens en gedachten … Die zijn er in overvloed. Gedachten over diefstal, gedoe met slotenmakers, de kosten van een nieuwe fiets en dergelijke meer blijven de kop opsteken.

In Brugge neem ik de bus en vrouwlief belt me tenslotte om te zeggen dat ze de sleutels heeft. Ze hingen inderdaad nog aan de fiets. Ik voel opluchting en ben blij. De nervositeit verdwijnt en ik moet lachen. Ik denk terug aan de kalenderspreuk van enkele dagen geleden en geniet van de gevoelens die nu opduiken. Het cliché klopt: het geluk zit in kleine dingen. Tijdens de middagpauze heb ik er nog deugd van, en nu opnieuw terwijl ik dit schrijf.

Foto door freeparking
I want to ride my bicycle! (Songza)

No related posts found.