Het is heel belangrijk dat men het verschil ziet tussen zorg en opvoeding. Meestal zijn de twee namelijk verweven tot één web van ouderlijke invloed. Een manier om ze te onderscheiden is aan de reactie van kinderen: zorg wordt door hen over het algemeen veel gemakkelijker geaccepteerd dan opvoeding. Dat ligt ook voor de hand, omdat zorg in hun directe belang is en ze dat belang vaak ook zelf wel kunnen zien.

In de boeken van Gijs Jansen las ik over het ‘negatief geloof’: een (onbewuste) overtuiging die aan de basis ligt van de identiteit van iedere volwassene. Iets wat iedereen van kindsaf met zich meedraagt en dat voor heel wat problemen kan zorgen. Met ons eigen peutertje in gedachten vroeg ik Gijs of hij mij tips kon geven over opvoeden. Hij raadde me dit boek van Jan Geurtz aan.

In ‘Het einde van de opvoeding’ wordt onderscheid gemaakt tussen ‘opvoeden’ en ‘zorgen voor’. Hieraan hangt een grote uitdaging vast: namelijk het in vraag (blijven) stellen van je overtuigingen over hoe je best met je kinderen omgaat. Er wordt uitleg gegeven over de verschillende lagen van onze identiteit, hoe die op elkaar inwerken en zo bedekken wie we werkelijk zijn. Het beoefenen van ‘kijken, erkennen, vertrouwen en loslaten’ is de rode draad waarlangs je weer tot de kern kunt komen. Ik las veel vertrouwde dingen die ik eerder al leerde uit Met Kinderen groeien (Kabat-Zinn) en andere boeken met Boeddhistisch gedachtengoed, maar het viel opnieuw op een unieke manier samen, zodat het weer wat beter tot me doordrong, en dat is altijd goed.

Het boek is heel vlot leesbaar en niet enkel leerrijk voor ouders, maar voor iedereen die een identiteit heeft.

Boek: Het einde van de opvoeding (Jan Geurtz)
ISBN: 9789026318375

Related posts:

1. Gelezen: Met kinderen groeien