Bodhisattva in metro

(via www.tussenpozen.com)

No related posts found.

Rollenspel

“Jouw weg is prima voor jou maar niet voor mij.
Mijn weg is goed voor mij maar niet voor jou.”
- Swami Vivekananda

Gisteren was er in de mindfulnesstraining een stuk rond communiceren. Dat zag ik helemaal zitten. Na het lezen van Geweldloze Communicatie had ik hier blijkbaar allerlei hoge verwachtingen over. In het dagelijks leven probeer ik die dingen zo goed mogelijk toe te passen: welke gedachten, emoties en lichaamsgewaarwordingen brengt een gesprek teweeg? Wat zijn de behoeften van je gesprekspartner en van jezelf? Ik was dus benieuwd wat ik ging bijleren.

Voor de oefening moesten we elk tegenover iemand zitten. We werden gevraagd om een depressieve en dan een dominante lichaamshouding aan te nemen. De ander moest dan kijken hoe hij/zij hierop reageerde. Daarna werden de rollen omgedraaid. Iedereen in de groep leek het heel leerrijk te vinden. Er werd gepraat over gevoelens. Mensen kregen inzichten over zichzelf en deelden die enthousiast.

Maar mij lukte het langs geen kanten. Ik kon de ander noch mezelf serieus nemen. Het was te kunstmatig. Ik kreeg het niet uit mijn gedachten dat dit slechts acteren was. Ik vrees dat mijn oefenpartner niet veel aan mij gehad zal hebben. Het grootste deel zat ik te lachen als een puber.

Voorlopig klasseer ik rollenspel dus bij affirmaties, the secret, positief denken, edelstenen, tarot, handopleggingen en andere zaken die voor mij geen steek houden. Ik wil hiermee niet oordelen, maar ik stel vast dat het nu voor mij persoonlijk niet werkt. Voel je vrij om mij van het tegendeel te overtuigen.

Foto door Ernst Moeksis

No related posts found.