De voorbije maanden zag ik van Shinzen Young heel wat YouTube filmpjes, luisterde ik naar audioboeken (o.a. The Science of Enlightenment), las de artikelen op zijn site en een van de weinige beschikbare boeken (Break through pain). Dit vermeldde ik allemaal niet op deze blog en hierbij maak ik het een beetje goed door de opname van zijn recente toespraak @google hierboven te plaatsen.

(Een URL waarover S.Y. het heeft: www.mindandlife.org)

Related posts:

1. Shinzen Young
2. Gelezen: Mind science – Meditation training for practical people (Charles T. Tart)
3. Johan Boskamp op zoek naar mindfulness

In dit boek bespreekt Prof. Charles Tart (wat een naam! ) de basis van de 3 soorten meditatie die mij al van het begin aanspraken en die ik nog dagelijks beoefen:

1. concentrative meditation
   (concentratie op de ademhaling)
2. insight / opening up / vipassana
   (openstellen voor alles wat zich aandient in het hier en nu)
3. self-remembering / self-observation
   (zelfobservatie in het dagelijks leven, volgens Gurdjieff)

Het boek is een soort transcript van de workshop die hij gaf op een wetenschappelijke conferentie (Tucson 3) en is dus gericht op een andere doelgroep dan je misschien verwacht in verband met meditatie. Onder andere door dit te lezen, hecht ik weer meer belang aan het concentratie aspect van mediteren. Ook goed is dat Prof. Tart het zowel over formele meditatie heeft (b.v. een kwartiertje zittend mediteren) als over de informele beoefening in het dagelijks leven (voortdurende zelfobservatie). Dat laatste mocht gerust nog meer aan bod komen. Verder stond de neutrale no-nonsense aanpak me erg aan.

Shinzen Young wordt geregeld vermeld als een belangrijke meditatieleraar die Oosterse kennis in praktische Westerse vormen giet. Iets wat volgens mij nog altijd te weinig gebeurt.

Bedankt @madman_k om het boek uit te lenen!

… quieting the mind is a tool to facilitate insight, not an end in itself … But I see the concentration mainly as a prelude to be able to practice insight or opening up meditation more effectively. And also, again, as an extremely useful skill.

I’ve come to believe that ideas are actually cheap, there is no end of them. And yet it’s so easy to get caught up in fighting the thinking process, especially as you get better at experiencing moments of meditative calm and aliveness and realize how much the richness of life is taken away by continual ideas, ideas that keep us living in an abstraction instead of the actual sensory reality, ideas that mean we’re constantly reading and thinking about the recipe for that delicious meal set before us instead of tasting it!
But fighting to get rid of thoughts, trying to actively suppress them, is the wrong thing. It’s more that you have to shift your attention to what’s important.

You need to develop a much more scientific observer (than the Freudian superego). You need to develop a portion of your mind that is curious about what am I really like? What do I really do? And to try to observe your external actions, your internal thoughts, your internal feelings and actions as clearly and objectively as possible.

… but when he sat down in front of the “hypnosis machine,” as he called it – his computer at work – and all that wonderful information popped up on the screen, he was routinely lost in it … But, do you ever get a drink of water? Ever go to the bathroom? Ever take a lunch break? It’s practical in a situation like that to make use of the break times to come back out of the trance, as it were, of being totally absorbed in the task, to then be present in each action of the break.

… when we open our mouth, the clarity of our consciousness usually disappears. We’re deeply “hypnotized” by the action of speaking.

Boek: Mind science – Meditation training for practical people (Charles T. Tart)
ISBN: 1-931254-00-1

Related posts:

1. Divide and Conquer: How the Essence of Mindfulness Parallels the Nuts and Bolts of Science (Shinzen Young)
2. Gelezen: Big mind, big heart (Dennis Genpo Merzel)
3. Enkele boeken

Download Mindful Clock
Tiny Alarm voor de Apple-liefhebbers (thx @veedeo!)
Selfcontrol door Steve Lambert (ook voor Apple, ook via @veedeo!)

Related posts:

1. 3 tips voor meer aandacht

Onlangs botste ik op het werk van Shinzen Young. Hij stelt heel wat heldere informatie ter beschikking op internet over thema’s als zen, boeddhisme, meditatie, mindfulness, vipassana, … Zeker de moeite als deze dingen je interesseren:

Shinzen video’s (YouTube)
shinzen.org (vooral de artikelen bij ‘For Students’)
(Thanks @c4chaos for introducing me to Shinzen’s work.)

Related posts:

1. Divide and Conquer: How the Essence of Mindfulness Parallels the Nuts and Bolts of Science (Shinzen Young)
2. Gelezen: Mind science – Meditation training for practical people (Charles T. Tart)
3. Yoga en meditatie tegen migraine

Het is heel belangrijk dat men het verschil ziet tussen zorg en opvoeding. Meestal zijn de twee namelijk verweven tot één web van ouderlijke invloed. Een manier om ze te onderscheiden is aan de reactie van kinderen: zorg wordt door hen over het algemeen veel gemakkelijker geaccepteerd dan opvoeding. Dat ligt ook voor de hand, omdat zorg in hun directe belang is en ze dat belang vaak ook zelf wel kunnen zien.

In de boeken van Gijs Jansen las ik over het ‘negatief geloof’: een (onbewuste) overtuiging die aan de basis ligt van de identiteit van iedere volwassene. Iets wat iedereen van kindsaf met zich meedraagt en dat voor heel wat problemen kan zorgen. Met ons eigen peutertje in gedachten vroeg ik Gijs of hij mij tips kon geven over opvoeden. Hij raadde me dit boek van Jan Geurtz aan.

In ‘Het einde van de opvoeding’ wordt onderscheid gemaakt tussen ‘opvoeden’ en ‘zorgen voor’. Hieraan hangt een grote uitdaging vast: namelijk het in vraag (blijven) stellen van je overtuigingen over hoe je best met je kinderen omgaat. Er wordt uitleg gegeven over de verschillende lagen van onze identiteit, hoe die op elkaar inwerken en zo bedekken wie we werkelijk zijn. Het beoefenen van ‘kijken, erkennen, vertrouwen en loslaten’ is de rode draad waarlangs je weer tot de kern kunt komen. Ik las veel vertrouwde dingen die ik eerder al leerde uit Met Kinderen groeien (Kabat-Zinn) en andere boeken met Boeddhistisch gedachtengoed, maar het viel opnieuw op een unieke manier samen, zodat het weer wat beter tot me doordrong, en dat is altijd goed.

Het boek is heel vlot leesbaar en niet enkel leerrijk voor ouders, maar voor iedereen die een identiteit heeft.

Boek: Het einde van de opvoeding (Jan Geurtz)
ISBN: 9789026318375

Related posts:

1. Gelezen: Met kinderen groeien

Related posts:

1. Divide and Conquer: How the Essence of Mindfulness Parallels the Nuts and Bolts of Science (Shinzen Young)

Even een online windstilte hier. De mindfulness training zit erop voor mij. Het was interessant, maar zoals een van de medestudenten zo mooi opmerkte: “Je mag nog alle cursussen volgen die je wilt, uiteindelijk moet je het zelf doen en blijven toepassen.”

Ondertussen heb ik een nieuwe camera bemachtigd waarmee ik al enkele nieuwe filmpjes heb gemaakt voor op deze blog, maar nu eerst even herfstvakantie.

Foto door mezelf

No related posts.

“Jouw weg is prima voor jou maar niet voor mij.
Mijn weg is goed voor mij maar niet voor jou.”
- Swami Vivekananda

Gisteren was er in de mindfulnesstraining een stuk rond communiceren. Dat zag ik helemaal zitten. Na het lezen van Geweldloze Communicatie had ik hier blijkbaar allerlei hoge verwachtingen over. In het dagelijks leven probeer ik die dingen zo goed mogelijk toe te passen: welke gedachten, emoties en lichaamsgewaarwordingen brengt een gesprek teweeg? Wat zijn de behoeften van je gesprekspartner en van jezelf? Ik was dus benieuwd wat ik ging bijleren.

Voor de oefening moesten we elk tegenover iemand zitten. We werden gevraagd om een depressieve en dan een dominante lichaamshouding aan te nemen. De ander moest dan kijken hoe hij/zij hierop reageerde. Daarna werden de rollen omgedraaid. Iedereen in de groep leek het heel leerrijk te vinden. Er werd gepraat over gevoelens. Mensen kregen inzichten over zichzelf en deelden die enthousiast.

Maar mij lukte het langs geen kanten. Ik kon de ander noch mezelf serieus nemen. Het was te kunstmatig. Ik kreeg het niet uit mijn gedachten dat dit slechts acteren was. Ik vrees dat mijn oefenpartner niet veel aan mij gehad zal hebben. Het grootste deel zat ik te lachen als een puber.

Voorlopig klasseer ik rollenspel dus bij affirmaties, the secret, positief denken, edelstenen, tarot, handopleggingen en andere zaken die voor mij geen steek houden. Ik wil hiermee niet oordelen, maar ik stel vast dat het nu voor mij persoonlijk niet werkt. Voel je vrij om mij van het tegendeel te overtuigen.

Foto door Ernst Moeksis

No related posts.

Donderdag ging ik naar de tweede avond van de mindfulness training die ik volg in Rumbeke. Het huiswerk bevat deze week een dagelijkse bodyscan van ongeveer 45 minuten. Normaal beoefen ik die hoogstens een tiental minuten aan het einde van een yogasessie (als ik de tijd al vind). Mijn dagelijkse formele meditatie bestaat gewoonlijk uit een halfuurtje zitten met aandacht voor wat zich aandient in het heden. Daarbij gebruik ik dan de ademhaling om naar terug te keren als ik afdwaal in gedachten.

Maar nu die lange bodyscan dus. Eerst inplannen in een drukke dag, dan drie kwartier op de rug liggen, luisteren naar een onaangename stem op CD, vechten tegen de slaap, benen die vervelend beginnen te tintelen, niet oordelen, … Het ging eigenlijk redelijk goed tot ik verkouden werd. Als ik al niet in slaap viel, bleef ik wel in het heden ja, maar dan vooral bij mijn keel en neus die alle aandacht opeisten. Nu ja, gewoon blijven opmerken dus, nieuwsgierig alle gewaarwordingen onderzoeken, niet oordelen, en mezelf feliciteren na afloop …

Foto door rutty
Instituut voor aandacht en mindfulness
A Crash Course in Body Scan Meditation (onderaan)

No related posts.

Hoe verfrissend het gehinnik van een paard
als de last van zijn rug wordt genomen.
- zen spreuk

Vanmorgen op de trein vind ik mijn fietssleutels nergens terug. Aan de bos hangen drie sleutels: een zwarte voor mijn fiets in Roeselare, een rode voor mijn fiets in Brugge en nog een zwarte voor een extra slot. Ik doorzoek mijn broekzakken, jaszakken, schoudertas, nog eens mijn zakken, nog eens mijn schoudertas. Ik haal mijn zakken en schoudertas leeg … Geen sleutels te vinden!

De zenuwen laaien op. Ik ben kwaad op mezelf vanwege mijn eeuwige verstrooidheid. Hier en nu? Yeah right! Er schieten allerlei scenario’s door mijn hoofd. Ik weet zeker dat ik mijn slot aan het fietsrek heb vastgemaakt, maar misschien heb ik er mijn sleutels wel laten aanhangen? Of zijn ze uit mijn jas gevallen toen ik die uitdeed? Zou iemand mijn fiets stelen? Als iemand de sleutels vindt in het station, zou hij of zij die dan aan het loket afgeven zoals met mijn bankkaart vorige week?

Heb ik al verteld over mijn verstrooidheid?

Ik bel even naar vrouwlief die straks een latere trein neemt. Zij zal kijken of ze de sleutels vindt. Ik heb alles gedaan wat ik kon. Voor de rest van de treinrit kan ik enkel nog wachten. Ik probeer mijn geest in het hier en nu te houden, kijk naar het landschap en de mensen in de trein, volg af en toe mijn ademhaling en observeer mijn gevoelens en gedachten … Die zijn er in overvloed. Gedachten over diefstal, gedoe met slotenmakers, de kosten van een nieuwe fiets en dergelijke meer blijven de kop opsteken.

In Brugge neem ik de bus en vrouwlief belt me tenslotte om te zeggen dat ze de sleutels heeft. Ze hingen inderdaad nog aan de fiets. Ik voel opluchting en ben blij. De nervositeit verdwijnt en ik moet lachen. Ik denk terug aan de kalenderspreuk van enkele dagen geleden en geniet van de gevoelens die nu opduiken. Het cliché klopt: het geluk zit in kleine dingen. Tijdens de middagpauze heb ik er nog deugd van, en nu opnieuw terwijl ik dit schrijf.

Foto door freeparking
I want to ride my bicycle! (Songza)

No related posts.