I was born in 1960 into a working-class family in South-East England.
As a child I was intense and inquisitive – hours spent reading adventure and mystery books, hobbies which involved searching for antique artefacts, long treks into the countryside at every opportunity. Seeking began at an early age!
As I grew up, my restlessness led to difficulties in choosing a career, an inability to focus in any particular area. I left school as early as I could, decided to train as a chef, and then ended up working on construction sites.
I enjoyed this very much. It absorbed much of my restless energy and required no investment of responsibility. I took my orders and got on with the work – leaving me free to indulge in roaming in the thought story.
There was a constant interest in the mysteries of the body and the universe – experimenting with various diets and herbal treatments, looking at the stars, eating magic mushrooms, and pushing the body to the limit with weight-training and body-building.
In my early twenties I was forced to slow down. A shoulder injury brought the weight-training to an end, my wife gave birth to our first daughter when I was twenty-two, and I changed from construction to horticulture. For several years I picked fruit in Kent orchards from early summer to late autumn and gardened at other times of the year. During this period my thoughts turned to spiritual and esoteric matters. Lees verder »
Best wel een grappig boek. Of nee, eerder een strip eigenlijk. In een halfuurtje heb je het uit. Aan de hand van kinderlijke tekeningetjes wordt non-dualisme uitgelegd. ‘t Is eens wat anders dan obscure teksten vertaald uit het Sanskriet.
Boek: Verlichting voor beginners (Chuck Hillig)
ISBN: 9077228098
Jill Bolte Taylor is een neurowetenschapper die zelf een herseninfarct meemaakte. Vanuit die ervaring waarbij de functies van haar linkerhersenhelft wegvielen, beschrijft ze hoe het voelt wanneer ‘het gekwebbel van de geest’ volledig stilvalt: geen censuur meer op je creativiteit, geen onderscheid meer tussen ‘ik’ en ‘jij’. (Iets wat je kunt lezen in boeken over zen, non-dualisme, vedanta, … en wat ik al door enkele mensen heb horen vertellen die het zelf beleefden.) Het zou heel wat anders geweest zijn mocht het haar rechterhersenhelft geweest zijn die het begaf.
Hoewel ze acht jaar moest herstellen van het voorval, vond ze het een voorrecht omdat ze kon beleven dat we ons leven totaal anders kunnen ervaren dan het gewoonlijke gepieker over verleden en toekomst. Ze legt geen methode uit (je hoeft in elk geval geen infarct te krijgen ), maar vindt bijvoorbeeld dat het werk van Byron Katie in de juiste richting wijst.
Haar speech deed me ook denken aan boeken die ik recent las (van Jed McKenna en Joan Tollifson) en een die ik enkele jaren geleden las over leren tekenen met je rechterhersenhelft.
Geleidelijk ging ik inzien dat Joans schijnbare onvolmaaktheid in feite een geweldige zegen was, niet een enorme vergissing. Want als ik naar India was gegaan en een leraar had gevonden bij wie ik me totaal thuis voelde, en als ik Ananda was geworden en een enorme ervaring van exploderen had gehad en volledig getransformeerd was tot iemand anders, dan zou ik weer zo iemand zijn die alle anderen ervan probeerde te overtuigen dat dit was wat je moest hebben. Ik zou weer zo iemand op een voetstuk zijn, die er heel speciaal en uniek uitzag. Ik zou een reden zijn waarom jij, zoals je op dit moment bent, niet heel en volledig was.
Joan vertelt in dit boek hoe ze van een alcoholiste een spiritueel verslaafde werd en uiteindelijk via zen, advaita en een hele reeks goeroes, haar eigen waarheid vond. Soms wat doordrammerig, maar toch een goed boek dat mooi aansluit bij wat ik onlangs van Jed McKenna las.
Boek: Ontwaken in het alledaagse (Joan Tollifson)
ISBN: 90-77228-15-2
Mensen beoefenen yoga en mediteren om uiteenlopende redenen: ontspannen, gezonder worden, aan zelfonderzoek doen, buitengewone ervaringen najagen,… of in de hoop spirituele verlichting te bereiken.
Over dat laatste gaan de boeken van Jed McKenna, de schuilnaam van een kerel die beweert verlicht te zijn. In zijn eerste boek maakt hij korte metten met een heleboel misverstanden, zoals het verschil tussen mystieke ervaringen en verlichting, mooie zen en lelijke zen, de droom waarin we leven oppoetsen of eruit ontwaken, en de wijdverbreide misvatting dat verlichting permanente gelukzaligheid zou betekenen. Waar hij vooral de nadruk op legt, is dat je zelf je hersens moet gebruiken en niets klakkeloos mag aannemen.
Of Jed nu verlicht is of niet, hij wist me van begin tot einde te boeien met zijn rake inzichten, nietsontziende liefde voor de waarheid en vlotte schrijfstijl. Ik kon het boek nauwelijks neerleggen, nam het overal met me mee, tot ik het vol ezelsoren en onderlijningen kapotgelezen bij mijn favorieten plaatste.
Als je op je zoektocht niet voortdurend over je nek gaat bij het idee hoe naïef en stom je nog maar een paar dagen geleden was, betekent dat dat je hopeloos bent vastgelopen.
), maar vindt bijvoorbeeld dat het werk van Byron Katie in de juiste richting wijst.
Recente reacties