“And the part that made them laugh,” Mary Sarojini went on, “was where he said the Future Buddha won’t have to leave home and sit under the Bodhi Tree. He’ll have his Enlightenment while he’s in bed with the princess.”
In dit boek uit 1962 wordt de utopische levensstijl beschreven van een eiland waar Westerse wetenschap en Oosterse wijsheid harmonieus samengesmolten zijn. In tegenstelling tot Aldous Huxley’s bekendere ‘Brave new world’ (vertaald: Heerlijke nieuwe wereld) lijkt deze maatschappij wel heel aantrekkelijk. Er wordt gestreefd naar volledig mens worden in tegenstelling tot de mens beknotten tot hij in een onnatuurlijk systeem past.
Hoewel één passage me wel emotioneel raakte, stelt het verhaal zelf eigenlijk niet zoveel voor. Maar de ideeën die besproken worden over boeddhisme, tantra, yoga, psychologie, sociologie, relaties, gezin, opvoeding, … zijn des te interessanter.
Boek: Island (Aldous Huxley)
ISBN: 978-0-099-47777-8
(vertaald: Eiland)
Jill Bolte Taylor is een neurowetenschapper die zelf een herseninfarct meemaakte. Vanuit die ervaring waarbij de functies van haar linkerhersenhelft wegvielen, beschrijft ze hoe het voelt wanneer ‘het gekwebbel van de geest’ volledig stilvalt: geen censuur meer op je creativiteit, geen onderscheid meer tussen ‘ik’ en ‘jij’. (Iets wat je kunt lezen in boeken over zen, non-dualisme, vedanta, … en wat ik al door enkele mensen heb horen vertellen die het zelf beleefden.) Het zou heel wat anders geweest zijn mocht het haar rechterhersenhelft geweest zijn die het begaf.
Hoewel ze acht jaar moest herstellen van het voorval, vond ze het een voorrecht omdat ze kon beleven dat we ons leven totaal anders kunnen ervaren dan het gewoonlijke gepieker over verleden en toekomst. Ze legt geen methode uit (je hoeft in elk geval geen infarct te krijgen ), maar vindt bijvoorbeeld dat het werk van Byron Katie in de juiste richting wijst.
Haar speech deed me ook denken aan boeken die ik recent las (van Jed McKenna en Joan Tollifson) en een die ik enkele jaren geleden las over leren tekenen met je rechterhersenhelft.
), maar vindt bijvoorbeeld dat het werk van Byron Katie in de juiste richting wijst.
Recente reacties